|
Volstrekt bij toeval kwam in 2002 de zaak-Baybasin op mijn weg. Ik werkte toen voor de onderzoeksredactie van het NOS Journaal. Allicht deed de advocaat van Baybasin destijds alle moeite om mij ervan te overtuigen dat er met de afgeluisterde gesprekken in de zaak was geknoeid. Dat verbaasde mij niets. Mijn verbazing steeg toen ik me nader op de hoogte stelde in de wereld van de telecomdeskundigen. Zij spraken zonder uitzondering schande van de belabberde gang van zaken in het Nederlandse afluistersysteem. De suggestie dat er gemanipuleerd zou zijn in gesprekken van Baybasin veegden ze niet van tafel. Het was in principe mogelijk, zeiden de deskundigen. Manipulatie van de telefoontaps in de zaak-Baybasin is in principe mogelijk. Het Bossche gerechtshof stelde dat vast in het arrest van Baybasin. Maar van enige manipulatie van gesprekken was het hof niets gebleken. Dat kon ook niet doordat het hof het niet nodig vond de originele geluidsdragers te laten onderzoeken. Baybasin kreeg levenslange gevangenisstraf. Tijdens de research voor een uitzending van Zembla was ik in de gelegenheid de gesprekken zelf te beluisteren en te spreken met deskundigen die de cassettebandjes met de gesprekken hadden onderzocht. Het was voor mij zonneklaar dat er was geknoeid. Maar ook ik was van mening dat het wetenschappelijke bewijs alleen te leveren was als de originele optische schijven zouden worden onderzocht. Het Openbaar Ministerie wijst ieder onderzoek naar de optische schijven in de tapkamer af. Dat is erg verbazingwekkend. Een uitgebreid onderzoek zou immers voor eens en voor altijd alle twijfels over de omstreden telefoontaps weg kunnen nemen. Mijn verbazing nam toe en mijn nieuwsgierigheid evenzeer. Dat heeft geleid tot het schrijven van dit boek. |